Ik wil je zeggen dat elke gedachte die je hebt lichtgevend is. Ik wil je zeggen dat ik je tot in den eeuwigheid appjes zou kunnen sturen.

Ik wil je zeggen dat als we voor altijd op een onbewoond eiland zouden belanden dat ik dat stiekem zou juichen; eindelijk zijn er geen onderbrekingen als ik je probeer te leren kennen.

Ik wil je zeggen dat elk woord dat je uitspreekt perfect is, dat je de meest geweldige geest hebt, de meest veerkrachtige en sterke stem die ik ooit heb gehoord. Ik wil zeggen dat je absoluut perfect bent.

Ik wil je zeggen dat je lichaam en je glimlach en je botten en die blik in je ogen alles overstijgend zijn. Ik wil je zeggen dat je fysieke aard overloopt van bovennatuurlijkheid, dat jij, en jij alleen, mij een high en buitenaards gevoel kan geven.

Als ik bloos van schaamte wanneer ik je aanbid wil ik aan je opbiechten dat ik urenlang naar dezelfde foto van je heb gestaard. Ik wil je zeggen dat zelfs als ik blind was dat ik eindeloos gefascineerd zou zijn door de contouren van je lichaam, de topografie van je huid.

Ik wil je zeggen hoe erg ik je wil, hoe mijn verlangen naar jou oneindig lijkt te zijn.

Ik wil je zeggen dat je me gelukkiger maakt dan gelukkig. Ik wil je vertellen hoe bijzonder deze relatie is, hoe gezegend ik me voel om je gezicht te zien voordat ik in slaap val en wanneer ik ’s ochtends wakker word.

Ik wil je zeggen dat wat wij hebben verder gaat dan wat andere stellen hebben, want dat is zo; wie kan anders net zoveel geluk hebben als wij? Wie heeft net zoveel lol als wij? Net zoveel vermaak? Wie lacht zoals wij lachen?

Wie kan naast ons ook zo intiem zijn, zo erg verliefd? Alleen wij. Ik wil je zeggen dat dit bijna niet de werkelijkheid lijkt, omdat mensen normaal gesproken niet zo gelukkig horen te zijn.

Ik wil je vertellen hoe het behang van onze relatie wordt geverfd met leugens om eigen bestwil. Ik wil je die leugens vertellen, en nagenieten van elke openbaring. Ik wil je zeggen, ja ik vind je gewoontjes.

Ik wil je zeggen, ja ik heb door dat je ouder wordt. Ik wil je zeggen, ja ik zie dat je cellulitis hebt. Ik wil je zeggen, ja ik doe moeite om smoezen te verzinnen om later thuis te komen.

Ik wil je zeggen, ja ik fantaseer over anderen als we neuken, dat ik droom over een reeks andere vrouwen. Ik wil je zeggen, ja ik ben al jaren zover om bij je weg te gaan.

Ik wil je vertellen hoe erg klaar ik met je ben. Ik wil al je ergste onzekerheden bevestigen, omdat er zeker een reden is voor je onzekerheid. Ik wil je vertellen hoeveel mankementen je hebt.

Ik wil je vertellen dat je er niets aan had kunnen veranderen, want je hoeft hiervoor alleen jezelf te zijn. Ik wil je vertellen dat ik tegenwoordig uitslag krijg van je aanrakingen. Ik wil aan je opbiechten hoe diep mijn kwaadaardigheid gaat, mijn unieke zegel van haat en wreedheid naar de wereld.

Dit huis dat we samen hebben opgebouwd – ik wil het afbranden en niks meenemen, terwijl ik naar buiten ren en de gehele structuur in vlammen opgaat.

En terwijl ik hier sta, je in je waanzinnige ogen kijk, wil ik tijd om dit allemaal aan je uit te leggen, ik wil zo graag alle tijd om dit logisch te doen overkomen in jouw voordeel en het mijne, om de knopen van de liefde door te hakken.

Maar de tijd staat nooit stil, het gaat steeds sneller en sneller, en alles wat ik nu zeg zijn zinnen die ik uit mijn hoofd heb geleerd, de zinnen die uiteindelijk zullen eindigen in het “ja-woord” en een oorverdovend applaus van al onze vrienden en familie.